atəşəfşan


atəşəfşan
f. bax: atəşfəşan

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • FSAN — FSAN, acronyme de Full Service Access Network est un forum de standardisation (association à but non lucratif) regroupant les principaux opérateurs et industriels de télécommunication. Son objectif est la définition, en commun, de réseaux d accès …   Wikipédia en Français

  • əfsanə — is. <fars.> 1. Nəsillərdən nəsillərə ağızda dolaşan və mövzusu çox zaman fövqəladə xarakter daşıyan hekayə, rəvayət; əsatir. Hind əfsanələri. Orta əsr əfsanələri. – <Gənc çadırçı:> Keçənlərdən bizə əfsanə qaldı; Sönüb Cəmşidi cəm,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsanəvi — sif. <fars.> 1. Əfsanə mahiyyətində olan, nağıl qəbilindən olan, əfsanəyə aid olan; əsatiri. Əfsanəvi əsər. – Bəzən əfsanəvi bir mələk kimi; Uçursan o mavi asimanlara. S. V.. Uzaqdan dağların zirvəsi neçə min illərlə əriyib tükənmək… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsanəli — sif. Əfsanələrlə dolu, əfsanələrdən ibarət. Əfsanəli nağıl. – Qaranlıq gecələrdə; Karvanlar keçir ikən; Yurdunun əfsanəli; Yoncalı yollarından. Ə. C.. <Ana:> Yenə səfərin haradır, oğul? – dedi. Ovçu başını qaldıraraq: – Uzaqlara, anacan, –… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfşan — sif. <fars.> şair. Səpən, saçan, dağıdan, səpələyən. Əfşan etmək – səpmək, səpələmək, dağıtmaq, tökmək, saçmaq. Gülgun sərəndazın tazə gül kimi; Əfşan etmiş ay qabağın üstündən. M. P. V.. Camalın şövqündən artıbdır dərdim; Əfşan elə zülfün… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsanəçi — is. Nağılçı, əfsanə uyduran …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsanəvilik — is. Əfsanəvi olma, qeyriadilik …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əfsanə — f. 1) nağıl, əsli olmayan hekayət; 2) dillərə düşən vaqiə; dastan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • əfşan — f. bax: fəşan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • dürəfşan — sif. <ər. dürr və fars. . . . əfşan> klas. şair. Dürr saçan, inci saçan. Ey eşqidürəfşanım, vey bülbüli bustanım; Vey nərgisi məstanım, didarına müştaqəm. Nəs.. Payibənd oldum səri zülfi pərişanın görüb; Nitqdən düşdüm, ləbi ləli dürəfşanın …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • zərəfşan — sif. <fars.> klas. şair. Qızıl səpən, qızıl saçan. Tamaşana gəlsin, Rum ilə Misir; Zərəfşan tellərin dörd yana əsir. Aşıq Sərvinaz. Min də desə dürri zərəfşandı bu! Dur qaçaq, oğlum, baş ayaq qandı bu! M. Ə. S.. Neçin afaqi sarmaz şöleyi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti